Ik ben grappig maar nu even niet

Ebbe is 9 als Mikolai en zijn moeder bij hem in huis komen wonen. Ze zijn gevlucht uit Oekraïne en de moeder van Ebbe heeft ze de benedenverdieping aangeboden. Ebbe en Mikolai kunnen meteen goed met elkaar opschieten – ze gamen samen en kijken filmpjes van comedians. Maar tussen de moeders klikt het niet zo goed. En in de loop van de tijd trekt ook Mikolai zich steeds vaker terug op zijn kamer. Het huis wordt stiller en stiller.

Ebbe begrijpt er niks van. Waarom is alles zo veranderd? Hij bedenkt een plan om de stilte op te heffen. Maar is hij niet veel te laat?