Maar eerst ving ik een monster

Een jongetje in pyjama (jij-persoon) krijgt slechts een kort verhaal te horen van een ik-persoon (verteller buiten beeld) omdat het bedtijd is. Maar het jongetje zegt dat hij eerst nog een monster moet vangen. En daar blijft het niet bij.

Telkens als de verteller de fantasie van het jongetje wil afronden, verzint het jongetje er meer monsters bij. Als het jongetje gevangengenomen boven de monsters hangt, is het verhaal ineens afgelopen. Maar de verteller vindt dat geen leuk einde. Er wordt op een inventieve manier met het schutblad vol monsters omgegaan en het einde blijkt geen einde te zijn.